Είδωλο...

Άγγιξε το είδωλο στον καθρέφτη  που ολοένα  ξεθωριάζει  στο ξύπνημα μιας αόρατης θλίψης...

Τα πάντα είναι πάγος ,πάγος και μελαγχολία, εκτός από το ουράνιο πρόσωπο του πού χαμογελάει.

Αγκάλιασε το σκοτάδι με το φως και πορεύσου

ώσπου ουρανός να φωτιστεί από κόκκινα τριαντάφυλλα.

Άραγε θα αντέξεις την αγάπη και το φώς στις σκοτεινές γωνιές του μυαλού σου?....θα αντέξεις στο βαθύ κόκκινο του ουρανού?...

Είδωλο μου πάρε με αγκαλιά μέχρι το τέλος του πάντα!



Estrella.