Σάββατο 21 Απριλίου 2018

Υποκλινόμεθα...


Είναι ένας δρόμος, που το ονομάζεις αύριο. Πίσω - μπρος δεν έχει σημασία.

Όλα αυτά είναι ελάχιστα μπροστά στο μεγαλείο της ζωής. Να! Σήμερα και άλλος αυτοκτόνησε, γιατί τον άφησαν. Δεν έχει σημασία τώρα πλέον αν κάποιοι φταίνε. Εξάλλου μετά το θάνατο όλοι συγχωρούνται.
Σχιζοφρένεια φίλε, υποστηρίζουν οι ειδικοί, ξέρεις αυτοί που δεν " φταίνε σε τίποτα ". Όλα μοιρασμένα, ολότελα χαμένα στην κρίση της Μεγαλοσύνης του. Όμως Υποκλινόμεθα.
Ίσως είναι μία δοκιμασία μετά από μία άλλη, μετά από μία άλλη... .ξέρεις πως παίζεται το παιχνίδι. Απογοήτευση φίλε μου.
Καθώς περπατώ για το αμάξι, δεν μένει τίποτα άλλο βλέποντας την εκκλησία. Ένα ταπεινό κεράκι.
Κάτι που θα του δώσει αξία, που δεν του την έδωσαν εν ζωή.


Gothic

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τελευταίο Όνειρο..

  Τίποτα το ίδιο κι όλα διαφορετικά. Πίσω από τον τοίχο κρυμμένες επιρροές και άλλου τύπου κίνητρα. Ξεχασμένος να επιστρέφω εκεί που υπάρχου...