Άπαγε...

Μην μελαγχολείς
δημιούργησε αυτό που θέλεις
είναι νύχτα και ξεπέφτω
μέσα σε σκοτεινά σοκάκια
αλλά αναδύομαι ξανά
όταν με πλησιάζεις
νιώθω άλλος άνθρωπος 
και εσύ με παίρνεις
δεν ξέρω που με πηγαίνεις
χάνομαι μαζί σου το ομολογώ
έτσι ξεφεύγω από τους εφιάλτες μου
έτσι αγγίζομαι και το ξέρεις.



gothic

Μυστηριακή υπόθεση...

Κατευθύνσεις που ακολουθούν παράλληλους δρόμους. 
Μέσα σ' ένα σύγχρονο μοτίβο που επικρατεί το απλησίαστο. Καλύτερες μέρες για κάποιους, άλλοι καιροί για τους άλλους. 
Μέσα στην όαση της ψυχής αναβλύζει το κάτι παραπάνω. Κανείς δεν ξέρει τι. 
Είναι μια ιδιάζουσα κατάσταση αυτοδικαίωσης μια που τα κίνητρα είναι πιο εμφανή. Πρέπει να αλλάξεις τους τρόπους προσέγγισης για να τα ανακαλύψεις. Κάπου υπάρχουν ξεχασμένα είδωλα, μια ανούσια στρατηγική που οδηγεί στο σκότος, τώρα όμως όλα τα ξεπερνάς για να πάρεις τον ίσιο δρόμο. 
Ατελείωτες απόψεις γύρω σου που προκαλούν. Μια ονειροπαγίδα με την ίδια μορφή που σε καταδιώκει. Είναι και αυτό το παραπάνω ένστικτο που σε κατακλύζει. Όμως κοίταξε τους νέους δρόμους!. 
Διαφορετικοί και πιο ακούραστοι, μακρινοί και ξενικοί και στο τέλος μια μυρωδιά σιγουριάς. Ένα καινούριο κάλεσμα, μια καινούργια συνισταμένη καλεσμάτων, μια παρακολούθηση της ευτυχίας που εκδηλώνεται.
 Το άψυχο μετατρέπεται σε μορφή και όλα ακολουθούν μια πορεία που κρύβει το καινούργιο μυστήριο. 
Είναι μια μυστηριακή υπόθεση.



Gothic

Ελπίδα...

Μέσα μου μια ηλιαχτίδα αδιανόητη με κατακλύζει. Δεν ξέρω από πού ήρθε, τι είναι, με τι μοιάζει. Όλα τα χαμένα τώρα κερδισμένα, τα άγνωστα γνωστά, τα ξεχασμένα ξανά στο μυαλό μου και εγώ δεν απελπίζομαι άλλο.