ξενέρωτα πράγματα και ελεεινά
ανοίγω την πόρτα να χαθώ
μα με τραβάς πίσω
σαν φυλακή
παίρνω το χρώμα σου και βαδίζω
στο λαβύρινθο που δεν λύνεται ποτέ
είναι ανάγκη μου λες
να ξεφύγεις από τους εφιάλτες σου
όμως εσύ δεν κάνεις τίποτα
μόνο παραδέχεσαι ένα αδιέξοδο
νομίζω σου αρέσει να σαπίζω
μέσα μου
όμως επιβιώνω μέσα στο σκοτάδι
έτσι έχω μάθει από μικρός
κι αν εσύ κοιτάζεις την μελαγχολία
εγώ κάπου κάπου κοιτάζω στο φως
ένα σημάδι σου στο λαιμό
σαν σατανικό σύμβολο νεκρό
με παραδέχομαι όταν ελπίζω
στο ουρανό να μεταφερθώ
θα μου πεις ως συνήθως
ότι εγώ φταίω που αγαπώ
ξέρεις η αγάπη δεν είναι μισή πράξη
είναι αυτό που λένε μοιραίο ή γραπτό
όλα έχουν ένα τέλος που δεν έρχεται
όλα έχουν οσμή θανάτου
όμως εγώ αποκρίνομαι
για να λυτρωθώ
εσύ μου μιλάς για τις έννοιες του πουθενά
μα εγώ παραμένω μικρός
έχω μία άποψη
underground
και γι αυτό με αγαπώ.Gothic
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου