Ανακαλύπτω ότι όλα κινούνται σε φοβικούς ρυθμούς με βάση το πέρα . Αυτοταπείνωση μιας αυταπάτης που με ακολουθεί, προσπαθώντας να αποσπάσω από μέσα μου λέξεις. Λέξεις που φανερώνουν κάτι το άπιαστο και το αόρατο.
Το ορατό δεν μου αρέσει γιατί υπάρχει. Κατευθύνομαι σε πιο απαιτητικούς δρόμους ουσίας που συμπίπτουν με την απραξία. Αλήθεια τι θέλω να πράξω? Τι να μεγεθύνω όταν γύρω μου αναιρώ καταστάσεις και δημιουργώ αντίποινα. Δεν είναι ότι έχω τελετή αυτοκριτικής ως πρώην Παρθένος. Αυτό το ζώδιο που ακολουθούσα πριν γεννηθώ και τώρα μου φαίνεται λίγο περίεργο. Γιατί τόσο απαιτήσεις? Γιατί τόσο ακρίβεια στις κινήσεις, αυτοκριτική στην αυτοκριτική ?
Οι Άλλοι μου λένε " για να γίνεις καλύτερους άνθρωπος ". Εγώ όμως δεν με θέλω .
Gothic

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου