Ανεστραμμένο είδωλο.....

Τι πληγώνεις?
Γύρω μια στρογγυλή άμαξα που τον πηγαίνει, πάνω μια οπτασία μυθική.

'' Υπάρχουν τέτοιες σε αυτή την χώρα '' ?, ρωτάει.
'' Είναι το ανεστραμμένο είδωλο της φαντασίας σου '', του απαντά ο οδηγός της.
Γύρω πεταμένα σκουπίδια, απάνθρωποι, γυναίκες του πουθενά, γάμοι τελειωμένοι, μπροστά η ζωή του σκότους.
'' Ξέρεις μου αρέσει να ταξιδεύω ''.
'' Το ταξίδι φίλε μου είναι σαν το όνειρο ή σε θέλει ή σε προσπερνά '' .
Τώρα, σκέφτηκε, έχει σημασία τι είναι αυτό το όνειρο. Φανταστικό, παραμυθένιο, ανεστραμμένο είδωλο ή αλλόκοτο. Καλύτερα να ρωτήσω σκέφτηκε.
'' Εσύ πού ταξιδεύεις συνέχεια, τι είναι το όνειρο '' ?
'' Το όνειρο φίλε μου είναι η άλλη όψη της κολάσεως. Αν μπεις μέσα δεν θέλεις να βγεις '' .
'' Γιατί '' ? απόρησε.
'' Δεν το ξέρω ούτε και εγώ ''.
Θέλει να λύσει αυτή την απορία του, όμως δεν υπάρχει απάντηση. Αν υπήρχε δεν μπορεί, θα την ήξερε ο αμαξάς.
'' Ξέρεις τι νομίζω τελικά, δεν θέλεις να φύγεις γιατί σου αρέσει να βασανίζεσαι '' .
'' Δηλαδή '' ? 
'' Θυμήσου, το ανεστραμμένο είδωλο ''.
'' Και λοιπόν '' ?
'' Η κόλαση είναι για τους φυγάδες. Αυτοί θα την δουν για να εκτιμήσουν το παράδεισο '' .
Παράδεισος ? Μια λέξη που την σημασία της δεν την καταλάβαινε ποτέ.
'' Έχεις πάει ποτέ στο παράδεισο '' , τον ρώτησε .
'' Για να πας, πρέπει να περάσεις υποχρεωτικά από την κόλαση. Το μονοπάτι είναι το ίδιο '' . Πρώτα στην κόλαση και μετά στο παράδεισο !
'' Και μετά  '' ?
'' Τι μετά '' ?
'' Μετά από εκεί τι ? Ο εξώκοσμος, το άπειρο, η λύτρωση, ο Θεός '' ?
'' Χαίρομαι με τις ανησυχίες σου φίλε μου, για αυτό δέχτηκα να σε πάω σε αυτό το ταξίδι. Το ήξερα ότι είσαι ταξιδευτής ψυχών, μου μίλησαν για σένα '' .
" Είμαι θεραπευτής, μου είπε μια Σκορπίνα, από αυτές που δεν τις φοβάσαι . Εγώ νομίζω ότι είμαι ασκητής, αναλυτής ψυχών '' .
'' Η θεραπεία σου όμως είναι το να είσαι εδώ. Στην ουσία είσαι θεραπευτής και μάλιστα με ιδιότητες που αγγίζουν άλλες ιδιότητες '' !
'' Ιδιότητες που αγγίζουν άλλες ιδιότητες ! , απόρησε, δως μου μια εξήγηση '' .
'' Την εξήγηση θα την δώσεις εσύ καλέ μου φίλε συνοδοιπόρε, αφού φύγεις από το όνειρο '' .
'' Αυτό που ζω τώρα είναι όνειρο '' ?
'' Δεν το κατάλαβες  '' ?
'' Μα νόμιζα πως '' ....
'' Το όνειρο σκοτώνει φίλε μου, για να ξέρεις είναι η ηρωίνη του ύπνου  ''.

Ξύπνησε. 
Γύρω του τα ίδια και τα ίδια, ανεκπλήρωτα πάθη, αγάπη που δεν υπάρχει, ακαταλαβίστικος έρωτας, πονεμένες ψυχές, όλα μια απάτη που την ζεις.
Πήρε το χαρτί του και άρχισε να γράφει. Ξεκίνησε κάπως έτσι...
" Είμαι το ανεστραμμένο είδωλο του εαυτού μου ".


Gothic