Πιστεύει ότι είμαι κακός, ίσως με περνά για νωχελικό, πολλές φορές αναρωτιέμαι το γιατί. Εγώ το προσπερνώ και κατευθύνομαι για αλλού, όμως εκεί η ίδια μορφή δίπλα μου με κατατρέχει.
Μοιάζει με διαβολική, ίσως είναι και φαντασίωση και μου στέλνει μηνύματα ήττας.
Αυτό το ξέρει καλά, είναι μέσα στο ρόλο της, όπως επίσης να δημιουργεί το οτιδήποτε που μου προξενεί παραπάνω τρέλα.
Με αφήνει ηττημένο να ψάχνω εμένα κι άλλοτε το ουδέτερο σημείο εκεί που δεν υπάρχουν ρόλοι και αιτίες. Μοιάζω σαν αποστάτης, ένας μαχητής της ερήμου, μην μπορώντας να φύγω μακριά από εκείνη.
Οι αντοχές περιορισμένες, λιγότερη πρωτοβουλία, αλλά το όνειρο παραμένει για να βρω τι με κάνει λυτρωτή του εαυτού μου.
Μου θυμίζει τις δύσκολες στιγμές, αφαιρώ τις ευχάριστες και προσθέτω παραπάνω παιχνίδι εντυπώσεων. Δεν υπάρχει κάτι το επικίνδυνο, μα όλα είναι στο καρφί, ενώ οι δρόμοι άλλοτε περιοριστικοί και άλλοτε φευγάτοι.
Επιμένω όμως με προσμονή, άλλους ρόλους που με ακολουθούν, χάνομαι, βρίσκομαι, με παραιτώ, δε με θέλω, ένας εξαναγκασμός να παραδοθώ άνευ όρων.
Εγώ όμως με πιστεύω και με ακολουθώ.
Gothic
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου